Friday 10 October 2008 at 11:11 am
De gister gemaakte spinazie-gehaktballetjes waren heerlijk!
Zoiets mag een Mowingclub lezer niet ontzegd worden.
Met dank aan
Marco Raaphorst.
Door de buitenlandse activiteiten van de Mowingclub wil ik het blog in het Engels gaan schrijven. Ik zal net als bij het schrijven van de liedjes geen woordenboek gebruiken. Mijn Engelse vocabulaire zal niet veel anders zijn dan de uwe en ik zal ook niet veel aandacht aan de grammatica geven. Het zal schorten aan alle kanten.We zullen zien....zo nu en dan zal ik in de text linken naar een Nederlands verhaaltje.
The spinach-meatballs I made yesterday were wonderfull!! I just had to tell you mowingclub readers. With thanks to
Marco Raaphorst.
Because of the Mowingclub's international activities I want to write the blog in English. Like my songwriting I won't use a dictionary. My English vocabulary is average so I dont think the Dutch reader will have problems reading it. I wont pay much attention to the grammar so the texts won't be flawless. So all of you English teachers, stay calm.
Klik
hier voor een leesbare afbeelding.
Thursday 09 October 2008 at 11:50 am
Deze prachtige motor-maaier kreeg ik opgestuurd door G.Boggs uit Virginia.
Geen idee of hij het ding ook gemaakt heeft, maar mocht de rechtmatige eigenaar er een probleem mee hebben dat deze afbeelding op de Mowingclub website te zien is dan haal ik hem eraf.
Wednesday 08 October 2008 at 10:06 am
Een afspraak met de dokter omdat die lip nog steeds ontstoken is. Met een beetje koorts op de fiets naar zijn praktijk. Dit was ooit de praktijk van dokter Roosevelt, de man die mij ter aarde bracht. Hij zat vast in de file naar het ziekenhuis toen mijn moeder aan het bevallen was. Een verpleegster vroeg mijn moeder naar de grootte van de handen van dokter Roosevelt zodat de juiste handschoenen alvast klaar gelegd konden worden.
Hoewel ik er zeker van ben dat ik bij wijze van hippie experiment na de bevalling weer terug de baarmoeder in werd geduwd zijn hier geen directe bewijzen van. Ik zoek dit later nog eens uit.
Maar goed, de praktijk is inmiddels overgenomen door een andere huisarts en ik wacht in de wachtkamer. Het valt me op dat er aanzienlijk meer speelgoed ligt dan voorheen en ik bedenk me dat dat goed is omdat het voor kinderen helemaal vreselijk moet zijn in zo'n wachtkamer. Het rek met de roddel-magazines is ook weg. Ook goed. Er komen ouders met kinderen binnen. Verstandelijk gehandicapte kinderen, voor de rest lijken ze niet echt ziek. Ze vallen meteen het speelgoed aan. De ouders nemen afscheid en een paar kinderen huilen hard. Huilende kinderen zijn treurig, maar huilende verstandelijk gehandicapte kinderen zijn bijna ondraaglijk. Wat een verdriet. Dan, eerst wat vertwijfeld maar met steeds meer plezier gaan ook zij met het speelgoed in de weer. Het lijkt wel een creche voor verstandelijk gehandicapte kinderen denk ik en ik vermaak met wel. De combinatie van de kinderen met het beetje koorts voelt goed. Lucide inzichten in de ziel der dingen tot één van de gehandicapte kinderen pogingen doet om op mijn schoot te kruipen. Ik duw hem opzij en loop naar een loket om te vragen waarom ik nog niet opgeroepen ben voor het consult. De doktor is verhuisd naar gezondheidscentrum Het Kruispunt.
Daar krijg ik een ander soort antibioticum en zal er in het ziekenhuis weer een foto van mijn lip worden gemaakt.
Tuesday 07 October 2008 at 1:30 pm
Saturday 04 October 2008 at 12:16 pm
DE PIER VAN DORDT - KUNST, ETEN EN MUZIEK IN WIELWIJK
Dit weekend vindt voor de derde en allerlaatste keer kunst- en
cultuurevenement 'De Pier van Dordt' plaats. Nog één keer kunnen
bezoekers genieten van een mix van beeldende kunst, concerten en lekker
eten op een heel bijzondere locatie: de Pier op het braakliggende
terrein aan het Admiraalsplein in Wielwijk in Dordrecht. Zondagavond om
21.45 uur valt definitief het doek en wordt op feestelijke wijze
afscheid genomen van de Pier. Maar tot die tijd valt er nog heel veel te
beleven.
CONCERTEN
Tijdens het weekend vinden er maar liefst vier gratis muzikale
optredens plaats. Roy Santiago maakt indringende liedjes vol weemoed en
verdriet die een donker sfeertje oproepen. Appie Kim staat garant voor
stevige en aanstekelijke popsongs. John Dear Mowing Club, voorheen
Smutfish, maakt 'americana' zoals je dat in Nederland niet vaak
hoort. De band noemt het zelf 'country noir'. The Dust Bowl Drifters
sluiten af met 'post country'. Hun warme, melancholische liedjes
gaan over liefde, overspel, ontrouw, roem en vergetelheid, bloei en
verval. Liedjes direct uit het uit het hart en soms met een traan.
PROGRAMMA
Zaterdag 4 oktober
17.00 uur 'De Pier van Dordt' en tentoonstelling zijn open
voor publiek.
18.00 uur Alternatief vegetarisch diner, bereid door René Jansen
en Joost Nieuwenburg.
20.00 uur 'After-8'-concert door singer-songwriter Roy
Santiago. Gratis.
21.00 uur 'After-8'-concert door Appie Kim. Gratis.
22.00 uur Einde.
Zondag 5 oktober
14.00 uur Workshop Polaroid fotografie door Manuela Porceddu. Duur
drie uur. Gratis.
17.00 uur 'De Pier van Dordt' en tentoonstelling zijn open
voor publiek.
18.00 uur Pizza op de Pier.
20.00 uur 'After-8'-concert door John Dear Mowing Club.
Gratis.
21.00 uur 'After-8'-concert door The Dust Bowl Drifters.
Gratis.
21.45 uur Afscheid van de Pier met verrassingsact door mannen met
baarden.
22.00 uur Einde.
Friday 03 October 2008 at 10:13 am
Gister de Popronde in Heerlen.
Als we na 4 en een half uur file
café Bijsmans binnenkomen waar we moeten spelen, horen we wat voor kroeg het is. Geen punkhol. Wat jongens van de popronde helpen een handje met het sjouwen. Niemand van de overigens sjieke kroeg zelf komt op ons af om te vertellen wat we met de bus moeten en wat de bedoeling verder is dus zetten we alles op een spelen we.
Ik hoor mezelf nauwelijks door het rumoer van de kroeg. Dit kennen we wel, dan is het gewoon minder leuk. Gelukkig staat er een zichtbaar blij groepje luisteraars.
Na een uur zijn we er klaar mee. We ruimen de boel weer op en de kroeg loopt leeg. Al snel wordt de muziek opgezet waarmee we binnenkwamen.
Nu ga ik op zoek naar iemand van de kroeg voor de betaling en het kroeg personeel zegt dat ik daar Rob Vos voor moet hebben en Rob Vos is er even niet. Na wat aandringen belt een barman Rob Vos en we wachten. Na een tijdje komt Iemand op ons af en zegt zonder zich voor te stellen dat hij niet betaald voor een uur spelen. Het blijkt Rob Vos. Volgens hem moesten we 2 sets van een uur spelen en dat hebben we niet gedaan. Als hij dat meteen na het optreden had gevraagd, hadden we met enige tegenzin, best nog een paar nummers willen spelen maar alle troep staat in de bus. Rob Vos wil niet betalen dus ik bel de organisatie van de Popronde en zij proberen in alle redelijkheid Rob Vos ervan te overtuigen dat een uur spelen gebruikelijk is en dat als er andere afspraken waren de band dit niet wist en dus niet moedwillig korter heeft gespeeld. Tevergeefs. De situatie wordt wat grillig. En koud, omdat we inmiddels buiten staan. Dan na een hoop gezeur zegt Rob Vos dat hij dan 150 euro wil betalen. Hij zegt met overslaande stem achter elkaar dat niemand hier 150 euro per uur verdiend, dus dat dat goed verdiend is.
16.30 uur Huur bus halen.
03.30 uur thuis.
Totaal 11 uur.
Kosten band: Huur Bus 50€
Brandstof 70€
PA huur (in dit geval moesten we zelf een PA meenemen) 50€
Kosten totaal 170€
Gage: Café Bijsmans 150€
Verlies -20€
-,20€ gedeeld door 3= -6,66€ per bandlid.
Wij nemen ons verlies.
Van iemand van de Popronde in Heerlen hoorde ik dat Rob Vos nadat hij te horen had gekregen dat we wat later kwamen al had besloten dat hij ons minder wilde betalen.
Johnny van Doorn zei het al: Zodra de middenstand zich met kunst gaat bemoeien verwordt het tot freubelarij!!
Zoiets in ieder geval.
Vanavond speel ik samen met Mowing Rob op de Popronde in Den Bosch. De rode Pimpernel. Een kroeg waar we al vaker gespeeld hebben, dus dat komt wel goed.
Hier meer Limburg.
Thursday 02 October 2008 at 11:06 am
Rik van Iersel belde gister. We exposeren samen in Livingstone gallery in Den Haag. 19 oktober is de opening en tijdens die opening gaan we samen een lied spelen. Rik vertelde dat drummer Marc van
Stuurbaard Bakkebaard meekomt met een oude drumcomputer en een emmer. Geweldig. Hoewel ik openingen nooit echt leuk vind en een opening waar mijn eigen werk hangt ronduit vreselijk, heb ik hier wel zin in. Kom ook!
Opening: 19 oktober om 16.00 uur, Anna Paulownastraat 70 A/B Den Haag
Tuesday 30 September 2008 at 5:02 pm
Beste mensen,
Hoewel we erg vereerd zijn met de nominatie "Beste Recording' van 2008 in Den Haag hebben we na rijp overleg besloten ons te distancieren van de email actie.
Hierbij trekt de John Dear Mowing Club zich terug uit de wedstrijd.
Voor ons heeft de kwaliteit van een CD niets met het verzamelen van zoveel mogelijk email stemmen te maken.
Een paar jaar geleden maakten we met 'Lawnmower Mind' de beste Haagse CD, dat was toen de mening van Haagse popjournalisten ipv mailende fans en familie. Dat deze keer de bandjes zelf worden ingeschakeld om hun contacten hiervoor aan te spreken lijkt ons geen goede ontwikkeling.
De mensen die op ons gestemd hebben wil ik bedanken. Bedankt!
ow, en
hier foto's uit Duitsland
Monday 29 September 2008 at 6:20 pm
Daar had ik donderdag met de Haagse wethouder van cultuur, Jette Kleinsma, in een rondvaartboot door Den Haag kunnen zitten.
Omdat we een subsidie van 1320 euro hebben gekregen waardoor onze tour van zo'n 40 optredens in het buitenland geen verliespost meer is. De wethouder zou ons in de rondvaartboot uitzwaaien en dit alles zou gefilmd worden door TV west.
We kunnen niet. We moeten spelen voor de Popronde in Heerlen.
Sunday 28 September 2008 at 6:42 pm
We zijn veel te vroeg in Kiel. We drinken koffie in een internetcafe waar mensen World of Warcraft spelen. De uitgelezen plek om Commodore 64 spelletjes te spelen op de computer van Sean
Dan naar de club waar we spelen. Vanbinnen is het een krankzinnig bouwwerk. Een Engelsman heeft in de jaren 70 de kroeg het interieur van een oud schip gegeven. Inclusief een gigantische boeg.
De Engelsman kwam samen met zijn minnares een paar jaar geleden met zijn Porsche tegen een boom om het leven.
We worden door Jens, de nieuwe erg vriendelijke eigenaar rondgeleid door het vreemde gebouw. De badkamer waar we gebruik van kunnen maken heeft verschillende baden en een douche waar we makkelijk met z'n drieen onder kunnen.
Jens neemt ons mee naar het vegetarische restaurant Subrosa. Erg lekker.
Daarna meteen optreden. Het duurt even voor we erin komen, de mensen kijken naar me alsof er iets heel raars aan de hand is. Ik word er erg ongemakkelijk van en ratel door over dat we nooit met een setlist spelen en dat omdat ik nu nog een droevig liedje ga spelen het eigelijk een sad list is en dat het daarom toch misschien een volgende keer handiger is om wel een setlit te maken. Na afloop blijven de mensen weer maar door klappen, zodat we nog maar een paar liedjes spelen. Weer doorklappen, weer een paar liedjes. Misschien is het een Duitse gewoonte. Het Duitse publiek is tot nu toe erg fijn publiek.
De volgende dag weer naar Den Haag. Deze week nog Popronde optredens in Heerlen en Den Bosch. Daarna de tour met Daniel Johnston door Europa en dan weer naar Duitsland. Ik zal erover schrijven.
